Cote d’Azur

Aveline in St.Mandrier sur Mer

Woensdag 2 augustus maken we los in St.Raphael. Onze volgende haven ligt maar 21 mijl verder dus we gaan niet zo vroeg onderweg; het loopt al tegen tienen. De weinige wind die er is, staat –zoals gebruikelijk de laatste weken- wel op kop. Na een uurtje kan de fok erbij en lopen we lekker richting west. De zee is op zich heel erg rustig maar wordt een grote klotsbak door de vele motorschepen met hun enorme hekgolven, zo hoog dat ze over dek spoelen en alles weer zout is van voor tot achter. Bij Cap Camarat zien we de zwartgeblakerde kust, kilometers lang, aan ons voor bij trekken. Hier woedden enkele dagen geleden fikse bosbranden en het is een luguber uitzicht dat we hier hebben. Er staat geen groen blad meer tussen. De haven van Cavalaire is gemakkelijk aan te lopen, maar ook hier –ondanks reservering voor drie dagen- mogen we maar één nacht blijven in de overvolle jachthaven. Het is supertoeristisch hier, een complete kermis staat pal naast de haven en de drankjes op het terras zijn peperduur. We zien vanaf het terras dat er vlak voor de haven een groot podium opgebouwd wordt, muziek dus vanavond. Volgens de bouwers van het podium zal het concert om 21.30 uur gaan beginnen en zo staan we iets na 21.00 uur voor het podium. We weten niet precies welke muziek er gebracht gaat worden maar gelet op de enorme drukte moet het wel iets speciaals/bekends zijn. Bij zijn opkomst vraagt Martje wie nu die zanger is aan iemand in het publiek: blijkt Umberto Tozzi te zijn, een zeer bekende Italiaanse zanger die ook in NL verschillende hits op zijn naam heeft staan. Vooral door de geweldige muzikanten die hem begeleiden wordt het een prachtige show, we genieten daarvan tot tegen twaalven toe. Donderdag zijn we vroeg los in Cavalaire waar alles drijfnat is van de mist van die nacht. Buiten is het zicht redelijk en om ongeveer 11.00 uur komt de zon door.

Het wordt vreselijk benauwend heet met de vochtige atmosfeer en zonder een zuchtje wind is het niet geweldig op het water. De prachtige rotsachtige kusten en fraaie eilanden hier maken wel weer heel veel goed. Vroeg in de middag lopen we de Golf van Toulon binnen. Hier is druk scheepvaartverkeer, overal om je heen varen ferry’s naar Sardinie en Corsica, en verder wemelt het van de veerboten die kriskras (bij wijze van busdienst) tussen de plaatsen aan de Golf de mensen overzetten. Toulon is de grootste marinehaven van Frankrijk en het is er dan ook druk met de grote grijze schepen van de zeemacht. Zelfs een vliegdekschip ligt hier afgemeerd, onwaarschijnlijk groot. In de haven van St. Mandrier sur Mer (zuidelijk aan de Golf van Toulon) worden we uiterst vriendelijk ontvangen. We willen hier een dag of acht/negen blijven liggen vanwege de komende zeer harde wind en ook omdat Daan en Francien hier een paar daagjes met de auto vanuit Nederland naar toe komen. Dit wordt helemaal vakantie hier: elke dag is er wel iets te doen (Tahiti-festival), muziek, dans, maar ook traditionele bootgevechten (waarbij men als ridders met een lans elkaar van de boot af werkt) en natuurlijk de terrassen.

Aan boord is het heet, dus trekken de terrassen met een koude pint in de schaduw wel heel erg aan. Ook de restaurants met grote pannen mosselen en frietjes lopen we niet zomaar voorbij. We vieren dus echt vakantie! Dinsdag 8 augustus arriveren Daan en Francien in de namiddag in St. Mandrier. Ze hebben vanuit Nederland al heel wat kilometers gereden deze week en verblijven hier in een hotel. Kletsen, kletsen, kletsen dus, fijn om elkaar weer te zien! Ook fijn dat de Daan-Import-Lijn-Voor-Palm weer nieuwe voorraad heeft meegebracht, ook genieten weer. ’s-Avonds gaan we met vieren uit eten en daar heeft Martje de menukaart duidelijk niet helemaal goed vertaald gekregen. Ze bestelt andouillette. Ze kreeg wel vertaald dat het om 5 soorten vlees zou gaan en schat dit in als een “mixed grill”. Frans, Daan en Francien houden het maar bij eenvoudige gerechten, een steak en mossels dus. Als de andouillette opgediend wordt (keurig met frietjes en salade) kijken we allemaal wat bedenkelijk: het gerecht verspreidt wel een heel sterke –onaangename- lucht. Ook heeft Martje na een proefhap meer dan genoeg van het gerecht; het smaakt volgens haar echt ranzig! Het lijkt wel bedorven. Toen toch maar opgezocht op het mobieltje wat het nu eigenlijk is: blijkt het om een mix van 5 varkensingewanden te gaan die eerst in het zuur (als worst) een poos bewaard worden en dan wordt de worst opengesneden en gebakken. Weten we ook weer dat dit niet ons favoriete gerecht gaat worden, bah! Trouwens, de frietjes waren wel lekker hoor!

Andouillette

 

Woensdag zijn Daan en Francien al vroeg aan boord voor het ontbijt en vervalt Daan bijna meteen na het ontbijt in zijn “oude bootgewoonte”: eerst effe vissen! In korte tijd heeft hij vanaf de steiger twee mooie dorades gevangen, schoongemaakt en later die middag gebakken en lekker opgegeten.

 

 

Vroeg in de middag nemen we het voetveer naar Toulon waar we met vieren een paar uurtjes door de stad lopen en eindigen op een terras met uitzicht op de haven.

’s-Avonds in St.Mandrier lekker uit gegeten (geen andouillette meer) en nog lekker lang buiten in de kuip geborreld. Donderdag vertrekken Daan en Francien (na het ontbijt aan boord van de Aveline) op tijd weer richting Nederland. Voor hen is de vakantie weer bijna om. Het was helemaal geweldig om ze weer te zien, maar steeds is het dubbel lastig voor ons om ze uit te zwaaien. Wij maken die namiddag nog een mooie wandeling over het schiereiland, langs de kust over smalle paadjes naar het Frans-Italiaans oorlogskerkhof dat iets buiten de stad op een helling is aangelegd.

We wachten nu nog een paar dagen de harde wind af voordat we aan onze “laatste” etappe beginnen. We hebben afgelopen week alles geregeld voor de terugtocht van de Aveline (per Convoy Exceptionel) vanuit Port Napoleon naar Herkingen. Het einde van onze reis komt nu wel echt dichtbij!

St.Mandrier sur Mer